Doet u wel eens iets illegaals? Zou u het kunnen?
Mocht u het een vervelende vraag vinden, nee antwoorden of reeds in een stuip schieten dan raad ik u de volgende uitzending van the voice of holland van harte aan. SBS6 helpt u ook graag verder.
Eigenlijk best raar dat illegaal vaak gekoppeld wordt aan allerlei negatieve zaken. Het klinkt misschien wat negatief, illegaal, maar dat zou nog geen reden hoeven zijn om er ook angstig voor te zijn. Illegaal zegt niets anders dan buiten de wet en dat zou mogelijk eerder een weldadige dan een misdadige betekenis kunnen hebben. Volgens de wet zijn er slechts misdaden en leefregels. Weldaden komen er niet in voor en worden dan ook niet gehonoreerd. Die weldaden zoekt u allemaal zelf maar lekker uit maar o wee als u een misdaad begaat.
Beperkende maatregelen ter bevordering van de vrijheid. Het is weer gelukt een roep om zelfbeperking te creëren. De kudde heeft haar leiders horen duiden en roept gedwee beeeh. Nou, bah.
Een kleine blik om het duidelijk te maken, het te duiden, is te vinden in de etymologie. Duiden vindt haar oorsprong in het voor het volk uitleggen, er een betekenis aan geven die het volk kan begrijpen. Dit duiden aan het volk of diet, ook wel duidelijk, dietsch of duitsch maken genoemd, is evenzo het volk wat wijs maken. Dietsch, duitsch, dutch, germaans, duits en nederlands zijn alle terug te leiden naar volksbegrip.
Het kostte even wat moeite maar uiteindelijk werd de blik wat helderder. Na nog een laatste keer de ogen uitwrijven kon ik dan eindelijk wat zien. Langzaam vormde zich een beeld dat net zo vreemd als natuurlijk leek. Het werd uiteindelijk zo helder dat het haast verblindde, alsof de ruis en storing die zo normaal lijkt verdwenen was. Als een kraakheldere ochtend met een diepblauwe lucht zonder ook maar een spoortje van bewolking of rotzooi uit een uitlaat. In één woord: puur.
Puurheid ofwel de zuiverste vorm aanschouwen houdt niet op bij een simpele blik maar is een ervaring die dwars door lijf en leden gaat. Een totaalbeleving welke het gevoel geeft dat er daadwerkelijk geleefd wordt, dat er iets ongrijpbaars gebeurt. Werkelijk en daarmee ook net zo onwerkelijk.
En opeens was het stil.
Niet dat er geen geluid meer te horen was, integendeel. De auto's reden nog, de vogeltjes waren druk in de weer en de kinderen in de straat hadden het hoogste woord. Nee, het was een andere stilte, eentje die de voorheen continu aanwezige brom deed verstommen. Een ongekende stilte die wat raar aanvoelde. Er leek iets te missen.
Zelfs in de aangename stilte klonk het verleden door. Het lawaai was er niet meer maar de echo gonsde nog na. Wat was het ook weer, er was iets geweest, iets heel normaals dat nu pas opviel omdat het stil was. Iets, iets...
Met de recente ontwikkelingen in het toneelspel dat haar laatste hoogte- danwel dieptepunt kent met de ellende rond Charlie Hebdo lijkt de polariserende motor weer op volle toeren te draaien. Niet alleen wordt u in het gezicht geslagen met allerlei vermeende feiten, ook heeft u te maken met de fascistische laars van de burgerzombie. Propagandatochten vermomd als steunbetuigingen aan iets dat vrijheid wordt genoemd en borden met daarop een wel heel eufemistische vertaling van we zijn een beetje dom, je suis Charlie.
volgende berichten »« vorige berichten