Wie is er nu niet al bij zijn of haar geboorte hartelijk ontvangen, zelfs de pijn van de bevalling en de stress eromheen maakte al snel plaats voor een allesovertreffende blijdschap over de komst van een nieuw leven. Een nieuw leven dat, net bevrijd uit de baarmoeder, linea recta een gouden kooi in gaat om daar in de meeste gevallen nooit weer uit te komen. Een warm welkom in een nieuwe gevangenis met nogal bedekte tralies.
Als jonge vrucht mag je al snel gaan ontdekken wat je lichaamsfuncties zijn en hoe deze te gebruiken om het leven enigszins te veraangenamen, ontzettend handig die ledematen en met een beetje oefening zijn het echte precisieinstrumenten. Zo ook het brein dat al lerende oorzaak initieert en gevolg reflecteert en op die wijze leert hoe gevolgen te bereiken zijn door het initiëren van een oorzaak. Een gevuld bord door het uitstoten van wat jammerige klanken of een liefdevolle knuffel door uitgestoken armpjes, het kan allemaal en de eerste associaties zijn gelegd. U dacht dat intelligentie met de jaren kwam, kijk eens naar een kind en zie hoe snel het mogelijk is om van hulpeloos tot tiran uit te groeien.
Zo ongeveer iedereen heeft wel een beeld van anarchisme of anarchisten, voor hen die het begrijpen heeft het een positieve inhoud en voor hen die het niet begrijpen heeft het vooral een negatieve inhoud. Nog afgezien van de feitelijke of etymologische betekenis van anarchie leeft er vooral een gekleurde perceptie.
Zonder heerser mag duidelijk zijn. Als niemand een heerser heeft dan is er geen mens die iets of iemand boven hem of haar heeft staan en dat maakt iedereen gelijkwaardig, niemand is meer of minder dan de ander. Eenvoudiger is het niet te maken, gelijkwaardiger ook niet maar het lijkt juist die gelijkwaardigheid te zijn die leidt het tot veel onbegrip. In een samenleving als de onze welke ingericht is als hiërarchische maatschappij is het ook best lastig om een concept als gelijkwaardigheid te laten leven, de illusie leeft dat er reeds gelijkwaardigheid heerst. Waar voor velen gelijkwaardigheid gelijk staat aan het voor de wet gelijk zijn, iets dat er al vroeg ingepompt wordt, is er van werkelijke gelijkwaardigheid geen enkele sprake.
Het eiland dat eens een toonbeeld van kleur en leven was leek wel asgrauw, alsof er een mist omheen hing die alle levensstralen van de zon blokkeerde en de vroegere glorie tot iets onvoorstelbaars maakte. Het was lang geleden dat ik er geweest was en de aanblik nu deed me een koude rilling over mijn rug lopen, dit leek niet meer op het eiland dat ik kende. Hopelijk was het slechts het weer dat verantwoordelijk was voor de mistroostige aanblik maar diep in mij voelde ik dat dat wel eens niet zo kon zijn. Eden leek verleden.
Hoe moeilijk moet het toch voor u zijn om de Staat der Nederlanden en haar inwoners te hoeden, een schier onmogelijke taak maar toch lukt het u, mijn pet gaat af voor de inspanningen hierin gepleegd. Een land regeren gaat niet zomaar, daar komt nogal het één en ander bij kijken waar velen geen weet van hebben en dat maakt u ook zo bijzonder, in plaats van een ieder te belasten met al die zaken neemt u die taak op u en verlicht daarmee de last die anders door velen gedragen zou moeten worden. Tegen een prijs, dat dan weer wel.
U kent ze wel, die boekjes volgeschreven met jaartallen, bijbehorende gebeurtenissen en een interpretatie van oorzaak en gevolg erbij vermeld. Boekjes die naar beste eer en geweten volgeschreven zijn door mensen die het nodig vonden dat gebeurtenissen bewaard en in een perspectief geplaatst werden. Deze mensen die in staat waren om te verhalen over de gebeurtenissen in kwestie konden het tenminste nog navertellen, dit in tegenstelling tot de verslagenen die hun verhaal slechts door onder de grond te liggen weer konden geven.
volgende berichten »« vorige berichten