In onze huidige maatschappelijke beleving wordt er veelal nog steeds van uit gegaan dat we met elkaar samen leven. In zekere zin doen we dat ook maar ondertussen wringt er iets. De maatschappij, in een vroegere eufemistische spot gebracht als: "De maatschappij, dat ben jij!" is helemaal niet gericht op ons samen leven. De maatschappij lijkt eerder een doodsteek aan ons samen leven.
Waar een maatschap niets meer is dan een samenwerkingsverband tussen personen om een bepaald doel te bereiken, leeft er veelal een gedachte dat we impliciet en expliciet onderdeel uitmaken van een maatschappij. Noem het de BV Vernederland of EUSSR en al gauw lijkt het alsof we participant zijn. Wonende binnen wat arbitrair getrokken lijntjes op een kaart wordt het al snel lastig om te beseffen dat de kaart niet het land is en alle gevolg daarvan gebaseerd is op hersenspinsels.
Ronddolend in een collectieve gekte zijn er van die kleine dingetjes die wel eens opvallen. Onbeduidende zaken die bij nadere beschouwing toch wat groter blijken te zijn. Zo bleek de afgelopen weken een bepaalde hang naar keuzevrijheid de kop op te steken. Wellicht dat de aankomende verkiezingen voor één of ander Europa-dingetje er wat mee te maken hebben, misschien ook niet.
Nu zijn verkiezingsdingetjes niet echt aan mij besteed maar een aantal associaties die in mijn omgeving veelal ongemerkt gemaakt worden wou ik toch maar eens delen. Associaties die, als ze niet zo intens triest waren, meer dan grappig zijn. Een voorbeeldje: "zeg, jij bent toch tegen Europa hè, stem jij dan Wilders?" of "dat één zijn van jou, daar past een eensgezind groot Europa toch prima in?".
Het heeft zijne ongelijkwaardigheid bekoren om op den 26e April in het jaar des heeren 2014 een koningsdag in het leven te roepen. Een dag waarop een ieder vrij en blij zijn of haar onderdanige rol kan spelen. Met een vlaggetje in de hand of een oranje uitdossing is er op deze heerlijke dag natuurlijk niets mooier dan zo goed mogelijk onderdaan te zijn. Een dag om te vergeten dat ook leden van het koninklijk huis hun reet af moeten vegen. Net als u.
Was het slechts één dag per jaar dat er een rollenspel gespeeld werd dan was het wel vermakelijk te noemen. Leerzaam ook. Stel je toch voor dat je één dag per jaar zou doen of je met z'n allen ongelijkwaardig was aan elkaar. Eén dag per jaar zou je dan kunnen ervaren wat het inhield om te leven als slaaf en onderdanig aan een volslagen gekte. Een geweldige gelegenheid om de rest van het jaar op terug te kunnen kijken en de nodige contemplaties op los te laten. Gelukkig maar dat het slechts één dag per jaar en slechts een rollenspel is want anders zou het leven een waarlijke hel zijn.
Zo door de eeuwen heen zijn er heel wat geloofsboekjes geschreven die het menselijk leven op deze aardkloot voor een groot deel bepaald hebben. Geloofsboekjes die tot van alles leidden, van diep ontzag tot ontzaglijke moordpartijen en van liefde tot haat. Velen hebben in deze boekjes zaken gevonden die hen brachten tot de diepste overtuigingen van waarheid en goed en kwaad. Wat op papier slechts een aantal woorden achter elkaar zijn heeft de wereld tot op de dag van vandaag gevormd tot een poel van menselijk gedrag.
Soms vraag ik me maar weer eens af: is de mensheid nu werkelijk kapot?
En dan bedoel ik niet kapot in fysieke zin maar geestelijk totaal de weg kwijt, van het padje af en ronddolend in lalaland. Als kippen zonder kop tokkend de dag doorkomend met niets anders te bekijken dan het leven van een ander. Met een flinke dosis bemoeizucht door de aderen gepompt lijkt het wel alsof er niets belangrijker is dan de vraag of een ander iets wettelijk wel of niet mag. Ooit bemerkt dat zo ongeveer het eerste dat er bij zo'n geesteszieke uitkomt de vraag is of iets mag? Gevolgd door: dát zouden ze moeten verbieden! Waanzin die helaas niet in de DSM-IV is opgenomen wat dat boekje dan ook totaal irrelevant maakt. De meest verbreide ziekte uit het menselijk bestaan staat er niet in.
History and theory of electricity
volgende berichten »« vorige berichten