Velen om ons heen geloven liever dan dat ze onderzoeken, ze worden liever voorgelogen dan dat ze moeite doen om waarheid te vinden, ze zijn liever passief dan actief, ze zijn liever onbewust dan bewust, ze klagen liever dan dat ze veranderen, ze worden liever geleid dan dat ze leiden.
Overal ter wereld wordt deze mensen tekort gedaan, ze krijgen niet wat ze wensen.
Stukje bij beetje wordt het beter door mensen als enge Ernst en de Nieuwe Wereld Orde maar opschieten doet het niet.
Tijd om eens werkelijk wat voor hen te gaan betekenen.
Wat wanneer we echt wakker gaan worden?
Normaal gesproken ga ik ‘s morgens naar het toilet en doe even een plas, heerlijk, niets beter dan direct wat afvalstoffen het lichaam uitgooien. Wanneer ik tegenwoordig eens rond kijk op wat fora en wat reacties lees onder artikelen, dan lijkt het op een hoop gezeik, geen genuanceerde onderbouwing, geen verdere actie maar het gezeik lijkt maar niet op te houden.
Nu snap ik best dat hoge nood niet op te houden is, als het eruit moet dan is er heel weinig aan te doen, de eerste de beste gelegenheid is dan meer dan goed genoeg.
Er zijn van die momentjes dat je het liefst een glazen bolletje zou hebben, een kleine blik in de toekomst. Nu heb ik zo’n dingetje niet dus vraag ik het maar gewoon eens…. wat doen we straks met z’n allen?
In onze prachtige maatschappij houden velen, zo niet de meesten, van ons zich bezig met van alles en nog wat om productieprocessen te verbeteren, processen te stroomlijnen en efficiencyslagen door te voeren. Winstmaximalisatie, outsourcing en efficiency zijn de toverwoorden.
Nu weten de meesten wel dat dit in zichzelf een waanzinnig systeem is, even doordenken en we zien dat hierdoor uitbuiting van mens en milieu ontstaat om hier in het westen nog voor een redelijke prijs te kunnen leven.
En hetzelfde systeem dat ons onze rijkdom bezorgt passen we nu ook op onszelf toe?!?
Het begon als een man die ‘s zondags het vlees kwam snijden, de zondags-vader.
Een aardig man leek het, wel wat rare trekjes maar ach, hij was er altijd op zondag om het vlees te snijden, je had er geen last van en hij kon best goed vlees snijden.
Tot op een dag hij zich formeel aan je voorstelde, ik ben je vader, de staat waarin je leeft. Raar gedoe, opeens was ie officieel iets, geen idee wat maar het leek nogal iets voor te moeten stellen.
Projectie van ideeën of het denken zelf op een staat met haar burgers is een veelgebruikte filosofische methode, Plato’s republiek is daar een goed voorbeeld van, zijn staat zou je zelfs als staat in je hoofd kunnen interpreteren, wie is de leider in je hoofd en waardoor wordt het geleid.
Het organisch karakter van een staat en haar individuele burgers met haar meervoudige interactie onderling en als geheel is een aansprekende metafoor, eentje die abstractie verbindt met een mogelijke werkelijkheid.
Het letterlijk nemen, of klakkeloos proberen toe te passen van deze abstracte denkbeelden op een samenleving kan naar mijn mening enkel destructieve gevolgen hebben, het ondermijnt en negeert de essentie van de samenleving waaruit het idee in de eerste plaats voortkwam. Zelfdestructie.
William Kingdon Clifford, een britse wiskundige en filosoof schreef in 1879:
Als iemand, die een mening aanhangt die hem gedurende zijn jeugd is onderwezen of waartoe hij later is overgehaald, elke twijfel die in zijn hoofd opkomt onderdrukt en wegduwt, doelbewust vermijdt boeken te lezen en mensen te spreken die die mening in twijfel trekken of ter discussie stellen, en vragen die niet gesteld kunnen worden zonder die mening te verstoren als ongepast beschouwt, dan is dat leven van diegene één grote zonde tegen de mensheid.
Een uitspraak die wel eens meer waarheid zou kunnen bevatten dan zo op het eerste gezicht lijkt, een ongemakkelijke waarheid misschien maar toch eentje die het overdenken waard is.
volgende berichten »« vorige berichten